Sick Little Monkey

ช่วงนี้ เปื่อยกันทั้งพี่ทั้งน้อง แต่คุณพี่เป็นแบบมีน้ำมูก ส่วนคุณน้องไม่มีน้ำมูก แต่ไอมากกกกกก

มากจนไม่ได้นอนกันสองคืนแม่ลูก เพราะธิมไอตลอดเวลา (แดดดี้โชคดีไป ไป outing ตจว กับที่ทำงาน เลยไม่ต้องตื่นมาร่วมด้วยช่วยฟังเสียงไอของธิมๆ)

พฤหัส กับศุกร์ หม่ามี๊ให้ยา antibiotic สองคนเอง พี่ไทอาการดีขึ้น ส่วนน้องธิมยังคงไอ ไม่หาย และรุนแรง

วันเสาร์เลยพาธิมมาหาหมอที่สมิติเวช คราวนี้หาคุณหมอพิวัฒน์ ที่สุขุมวิท

เพราะว่าคุณหมอประจำที่ศรีนครินทร์ไม่ได้เข้าวันเสาร์ เราก็หาสองหมออยู่เรื่อยๆอยู่แล้วหล่ะ

คุณหมอฟังปอดแล้วทำหน้ายุ่ง ส่งไป x-ray ปอด

พ่นยาขยายหลอดลม swap ไปตรวจ flu 2009 แล้วก็อีกเชื้อนึง หม่ามี๊จะไม่ได้ละ

สรุปว่าทุกอย่าง negative มีแค่หลอดลมอักเสบ และอาจลงปอดได้

หมอให้เป็น antibiotic เป็นอีกตัวนึง ซึ่งหม่ามี๊ก็ชิมก่อนให้ธิมกิน

ด้วยการเอานิ้วแตะแล้วเอาใส่ปาก

ตอนแรกมันจะหวานๆ แต่พอเจ้าตัวยาที่เป็น granule เล็กๆแตกตัวออก

มันขมมากกกกกกกกขมทนขมนานด้วย

ขนาดหม่ามี๊จิ้มไปนิเดียวยังขมไปเป็นสิบนาที

ธิมกิน 3 ซีซี นี่น่าเห็นใจมาก

ก็ฝืนป้อนกัน สู้กันน่าดู สำเร็จ แต่ซักพักก็อาเจียนออกหมด

ธิมกินยายากมาก ไม่เอาเลยไม่ว่ายาอร่อย หรือว่าไม่อร่อย สู้สุดฤทธิ์

พ่นยาที่โรงพยาบาลก็ดิ้น จับกันสามคน ดิ้นและร้องจนหลับเลยแหละ

หม่ามี๊เลยได้ case study ใหม่ไปสอนเด็กนักศึกษาเรื่องการ formulate ยาน้ำเลย

ตั้งแต่มีลูกนี่ สอนหัวข้อนี้มีกรณีศึกษาที่ได้จากที่บ้านเยอะมาก เพราะว่าลูกกินยาน้ำ

เราเลยได้ชิม แล้วก็เอาไปคุยกับนักศึกษาได้ว่า formulate มาแบบนี้มีข้อดีข้อเสียอย่างไร

กลับเข้าเรื่อง ......

หม่ามี๊ตัดสินใจพาธิมกลับมา admit เพราะไม่มีท่าทางจะดีขึ้น มีแต่จะแย่ลง

คุณหมอพิวัฒน์กลับไปแล้ว แต่ทางโรงพยาบาลก็แจ้งไปว่าเรามา admit

คุณหมอน่ารักมาก ขับรถมาดูธิมตอนสี่ทุ่ม สุดยอดเลย 

แอบเป็นห่วงนิดนึงเพราะคุณหมออายุมากแล้ว (น้าเก็บบุญเป็นคนไข้ของหมอตั้งแต่เกิด) ขับรถกลางคืนคงไม่ค่อยดี

คุณหมอบอกว่าเริ่มปอดบวมแล้วหล่ะ นอนโรงพยาบาลอ่ะดีแล้ว

แต่หมอกังวลนิดนึง เพราะว่าธิมแพ้ยากลุ่ม cephalosporins จากการกินครั้งที่แล้วและผื่นขึ้น

ทีนี้ยาฉีดที่จะใช้มันเลยมีตัวเลือกให้ใช้น้อยลง 

ตรงนี้หมอย้ง เพื่อนหม่ามี๊ที่เป็นอาจารย์ที่ศิริราช บอกว่าน่ากลัวเหมือนกัน โตแล้วน่าจะทำ desentisization

ตกลงเลยได้ vancomycin และตอนหลังหมอให้ zithromax ที่หม่ามี๊ให้กินไปแล้วสองวันเพิ่มด้วย

คืนแรก ธิมก้ยังนอนไอ พี่พยาบาลมาพ่นยาให้เป็นระยะ แรกๆก็ร้อง

แต่ตอนนี้โดนจะสิบรอบแล้วมั้ง ชินละ ไม่ร้องเท่าไหร่แล้ว แถมมีเลียอีกต่างหาก

หม่ามี๊ถืออยู่ก็ว่าทำไมมันหยดๆ ถ้ามพี่พยาบาลว่ายามันรั่วป่าวคะ

พี่เค้าตอบว่า น้ำจิ้มน้องธิมค่ะคุณแม่ น้องเลียใหญ่เลย

หม่ามี๊ละอ๊าย อาย อิอิอิ

ตลอดเวลาที่อยู่โรงพยาบาล ธิมมีไข้เป็นๆหายๆตลอด 

เดี๋ยวไข้ขึน กินยาดีขึ้นซักพัก เดี๋ยวก็สามแปดกว่าอีกแล้ว ตอนแรกมีสามเก้าด้วยซ้ำ

เมื่อไข้ยังขึ้น แสดงว่ายังมีการติดเชื้ออยู่ คุณหมอเลยยังไม่ให้กลับบ้าน

วันนีวันที่สาม เริ่มดีขึ้นบ้าง คุณหมอเริ่มให้ยาทาง oral แล้ว ถ้ากินยาได้ กินข้าวกินน้ำได้

แล้วไข้เริ่มลง หมอก็บอกว่าพรุ่งนี้จะพยายามให้กลับบ้าน

หม่ามี๊ก็อยากให้กลับเหมือนกัน ทั้งบ้านยกกันมาอยู่โรงพยาบาล

สลับไปมา หม่ามี๊ก็ลางานทั้งจันทร์ อังคาร

ส่วนพี่ไทก็จะตามมาด้วย

พี่ไทน่ารักมากกกกกกกก หม่ามี๊ภูมิใจในความเป็นพี่ชายที่แสนดีของพี่ไทมากเลย

เพราะว่าพี่ไทจะมาส่งน้องตั้งแต่วันจะมา admit แล้ว

แต่คุณยายไม่ให้มา พี่ไทก็บอกจะรอนะ รอแดดดี้ รออากง รอคุณยายเล็ก 

ใครมาก่อนให้พาไปหาธิมธิม แถมก่อนรถจะออกจากบ้าน พี่ไทยื่นท๊อฟฟี่ของโปรดให้บอก เอาให้น้องไปกินที่โรงพยาบาล

หม่ามี๊ละซึ้งมากๆเลยที่พี่ไทเป็นห่วงน้อง

หม่ามี๊นอนเฝ้าน้อง โทรไปคุยกับพี่ไท พี่ไทก็บอกว่า หม่ามี๊อย่าลืมห่มผ้าให้น้องนะ

วันจันทร์ พี่ไทออกจากบ้านไปโรงเรียนก็บอกคุณยายว่า อนย่าลืมไปรับน้องธิมกลับบ้านนะ

เวลามาเฝ้าน้องก็คอยปลอบน้อง เวลาพี่พยาบาลเค้ามาทำนู่นทำนี่

พี่ไทจะคอยบอกว่า ไม่ต้องร้องนะธิมธิม ไม่เจ็บหรอก พี่ก็เคยทำ

วันนี้พี่พยาบาลจะมาป้อนยาน้อง พี่ไททำท่าให้ดูจนธิมยอมอ้าปากกินดีๆ

แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย

ทุกคนชมพี่ไทกันใหญ่ว่าเก่งมาก ทำให้น้องกินยาได้

ขนาดพี่พยาบาลยังบอกว่าพี่ไทเก่งจริงๆ รู้เรื่องมาก และรักน้องด้วย

หม่ามี๊ภูมิใจจริงๆ และอยากให้หนูสองคน รักและสามัคคีกัน แบบนี้ตลอดไป

สำหรับคนเป็นแม่ คงไม่มีอะไรจะสุขใจมากไปกว่า การเห็นลูกๆรักกันแบบนี้

น่ารักที่สุดเลยครับลูก :)

สรุปว่าน้องธิมนอนโรงพยาบาลสามคืน ส่วนพี่ไท พอน้องหาย พี่ไทก็เริ่มเป็น หาหมอแล้ว ไปพ่นยาทุกวันเลย 

วันนี้ก็พบหมออีก เพราะพี่ไทยังไอมาก เริ่มมีน้ำตา น้ำมูกเยอะ มีอาการหวัด คือแสบตาแสบจมูก

พี่ไทเลยงอแง ร้องจะไปหาหมอเองอีกต่างหาก

หมอพูดกับหม่ามี๊ พี่ไทก็นั่งฟังอย่างดี

พอพ่นยาเสร็จ ซนต่อ เจอหมอแล้วดีเองว่างั้น

หวังว่าพรุ่งนี้พี่ไทจะมีอาการดีขึ้น

อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปโรงเรียนสองวันเอง วันพุธไปถึงมีไข้ ที่โรงเรียนเชิญกลับบ้านเลย

Tweet     Share

<< กิจกรรมคัดเลือกครอบครัวใหม่กับโรงเรียนทอสี

>>

Comments

Hey, that post leaves me feelnig foolish. Kudos to you!

Theresa    Tue 20 Dec 2011 9:24 [9]

มารออ่านหน้าใหม่ค่าาา

babeebube    Thu 15 Dec 2011 9:34 [8]

แอบอ่านมานาน ขอเม้นท์สักที หายไวๆ นะครับสองหนุ่ม ^^

noonny    Sun 8 May 2011 11:32 [7]

ยังไม่มีหน้าใหม่แฮะ อิอิ อาจารย์แม่พี่ขิมน่าจะยุ่ง

toon    Fri 18 Mar 2011 15:07 [6]

อ่านแล้วอยากกอดพี่ไทจิงๆเลย น่ารักมากๆๆ

toon    Thu 17 Feb 2011 16:41 [5]

บ่นเหมือนตี๋ แล้วทำไมพี่พลาดอีกล่ะตอนนี้ รบกวนว่า หากหนูขิมอัพเดท กรุณาบอกพี่ด้วยนะคะ จะถามตอนนี้ ลิงน้อยก็คง แข็งแรง น่าดูไปแล้วจำได้ว่าอ่าน ที่ฟบ ว่าแพ้ยา

พี่จิ    Wed 3 Nov 2010 9:34 [4]

อะไรๆๆๆ พี่ตี๋ยังไม่แก่ซักหน่อย งงๆกับ font คราวนี้เลยไม่แก้มันเลยค่ะ ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวคราวหน้าพยายามใหม่นะ คนแก่จะได้ไม่บ่น อิอิ

ขิม    Mon 18 Oct 2010 21:08 [3]

ตัวหนังสือเล็ก ทำร้ายคนแก่ เอิ๊กกกก!!!

พี่ตี๋    Mon 18 Oct 2010 14:30 [2]

ตกหล่นหน้านี้ไปจริงๆด้วย ^^

พี่พิม    Sun 17 Oct 2010 10:06 [1]

Post your comments

Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง