วันอาทิตย์ที่ 18 ไทได้ออกจากบ้านไปเที่ยวต่างจังหวัดครั้งแรก (ถ้าไม่นับไปบ้านคุณปู่คุณย่าที่อยู่นนทบุรี) ไทมีนัดกับบ้านน้านิกกี้ ไปปล่อยวัวและปล่อยปลาที่บางไทร ออกจากบ้านสายๆไปนัดกันที่ร้านอาหารแถวนั้นเลยได้รูปแบคกราวน์สีสวยๆมาเซ็ทนึง ไทไม่ให้ความร่วมมือเลย หม่ำเฟรชฟรายส์เสร็จก็เอานิ้วเข้าปาก ดูดอย่างเพลิดเพลินอย่างเดียว

เจอกันครบก็ย้ายที่ไปในรีสอร์ทที่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ไปปล่อยปลาลงแม่น้ำ มีทั้งปลาดุกไข่ ปลาไหล ร้อยกว่าโล ลมแถวนั้นดีมากๆ ไทเลยหลับสบาย พอตื่นมาพ่อก็พาไปดูวัวที่น้านิกกี้ไถ่ชีวิตจากโรงฆ่าสัตว์ เป็นวัวท้องสี่เดือนด้วย ไทเลยได้รู้จักสิ่งมีชีวิตขึ้นอีกอย่างคือวัวนั่นเอง เก่งที่ไม่กลัวเลย อยากจะเข้าไปจับ ไปดูใกล้ๆด้วยซ้ำ

ไปทำบุญวันนี้ไทเป็นเด็กดีมาก ไม่งอแงเลย เวลานั่งรถจากที่นึงไปอีกที่นึงไม่ว่าจะยาวจะสั้นขนาดไหนก็หลับลูกเดียว นมที่แม่เตรียมไปให้สองขวดก็กินหมดด้วย กลับมาก็ยังยิ้มเล่นร่าเริง เดี๋ยวนี้ไทเล่นบอลล์เก่งแล้วนะครับ ก็เจ้าลูกบอลล์เจ้ากรรมซึ่งเป็นต้นเหตุของไดหน้าที่แล้วนั้นแหละ พ่อคิดอยากซื้ออะไรที่ลูกเล่นได้แต่จะไม่เอาเข้าปากอม เลยคิดว่าเอาลูกบอลล์ดีกว่ามันใหญ่เกินปากไทแน่นอน อิอิอิ หารู้ไม่อมไม่ได้ไทก็เอามาจุ๊บๆอยู่ดี แต่ก็น้อยกว่าของเล่นอันอื่นเพราะว่าเอามาถึงวันแรกเราก็สอนไทเล่นเลย ตอนนี้ไทเลยเล่นรับส่งลูกบอลล์เป็นแล้ว โดยจับให้ไทนั่ง ไทก็จะจับบอลล์ด้วยมือสองข้างแล้วก็ปล่อยไปข้างหน้าให้คนที่อยู่อีกฝั่งรับ พอเค้าส่งกลับมาไทก็รับด้วยมือสองมือ ยังไม่แม่นนักแต่เค้ารู้ว่าต้องทำยังไง แล้วถ้าเราอุ้มเค้ายืนเค้าก็จะถือบอลล์แล้วก็ปล่อยลงมาให้เราเก็บแล้วเค้าก็ปล่อยอีกทีไปเรื่อยๆ เหมือนทุ่มบอลล์ลงพื้นนั่นเอง

นอกจากเล่นด้วยมือแล้วไทยังเล่นด้วยขา คือเตะบอลล์เป็น คลานตามไปเก็บลูกบอลล์ก็เป็นนะครับ อีกหน่อยไทได้เล่นบอลล์กับพ่อสมใจพ่อแน่ๆเลย
มาเรื่องท้องๆไส้ๆของไทบ้าง ไทยังมีปัญหาท้องผูกและอึแข็งอยู่ ทั้งๆที่คุณยายให้ทานมะละกอสุกกับลูกพรุนครูดทุกวัน ทานน้ำผักด้วย ซึ่งน้ำผักนี่ไทชอบมากๆ ป้อนหก ป้อนหก เอ้ย ป้อนหกไปหายไป เพราะคุณไทเค้าชอบคว้าช้อน อาม่าซื้อกระโถนมาให้บอกให้ไทหัดนั่งทุกวันจะได้เข้าห้องน้ำเป็นนิสัยประจำวัน แต่ไทยังคงไม่รู้ว่ามันเอาไว้ทำไม จะเอามากัดท่าเดียว กัดแม้กระทั่งกระโถนค่ะ จริงๆอย่างอื่นไทก็กัดนะเช่นรองเท้าใส่อยู่บ้านของแม่และคุณยายก็เชิญชวนยิ่งนัก เห็นเป็นไม่ได้คลานทหารราบจะไปเอามากัดทุกที บางทีแม่เผลอๆสับสนเลยหล่ะ นึกว่าลูกเป็นด๊อกกี้ อิอิอิ เล่นกัดมันซะทุกอย่าง
อย่างอื่นมีอะไรอีกนะ อ้อๆเรื่องพูด ตอนนี้ไทเริ่มทำเสียงแปลกๆมากกว่าเดิม แถมบางทีทำไปทำปากบิดเบี้ยวไปจนน้าบุญบอกแม่ว่า "ลูกเธอจะมีชื่อใหม่ละ ชื่อชายน้อย" กร๊ากกกกก ไม่เอานะลูกไม่พูดปากเบี้ยวเป็นชายน้อยนะลูก ไทคงจะพูดเก่งถ้าพูดได้เมื่อไหร่คงสนุกกว่านี้อีก เมื่อไหร่ไทจะพูดได้นะ แม่ตื่นเต้นจัง
ข่าวดีของไทคือเดี๋ยวนี้ไทไม่ค่อยแพ้แล้วนะครับ คงเพราะไทโตขึ้นอิมมูนเลยดีขึ้นด้วย ผื่น eczema แบบเดิมไม่ค่อยเป็นแล้ว ถ้าจะยังมีก็แพ้ยุงกัดหน่ะที่ยังเป็นเยอะอยู่ โดนทีบวมแดงแล้วก็ขยายวงใหญ่ทายาที่หมอให้ก็ไม่ค่อยจะอยากยุบ ต้องทาพวกแอนตี้ฮิสตามีนถึงดีขึ้น แต่พอหายก็ทิ้งรอยดำไว้นานมากกว่าจะจาง อย่างตอนนี้ที่หน้าก็มีตั้งสามจุด มีที่ข้อศอก และขาอีกสองสามแห่งด้วย ไทคงเนื้อหวานอร่อยเพราะนอนด้วยกันพ่อกับแม่ไม่โดนเลย มีไทโดนคนเดียว เรื่องนอนเดี๋ยวนี้แม่ไม่กล้าทิ้งไทอยู่บนเตียงคนเดียวแล้ว เพราะวันก่อนพ่ออาบน้ำแม่ปั๊มนม เข้าห้องไปอีกทีใจหายวาบเพราะคุณไทค่อนตัวอยู่บนเตียง ส่วนหัวกำลังโผล่พ้นออกมาจะคลานลงจากเตียงเอง แถมพอแม่เข้าไปก็เงยหน้ามายิ้มให้แม่อีกต่างหาก เพลย์เพนก็ใช้ไม่ได้ละเพราะว่าระดับบนของไทยืนเกาะได้ แม่กลัวไทจะตื่นมาแล้วเกาะยืนเองจนหัวทิ่มลงมา ตกลงหาที่เหมาะๆให้ไทนอนไม่ได้เลย อะไรๆก็ดูจะไม่ปลอดภัยสำหรับเด็กวัยนี้ไปหมด