|
happy 9 months old
พรุ่งนี้ไทจะอายุครบเก้าเดือนแล้วครับ สามสิบเจ็ดอาทิตย์ในท้องแม่กับอีกเก้าเดือนที่เราเจอกันมา ไม่มีวันไหนที่แม่ไม่รู้สึกมีความสุขกับการมีลูก การมีลูกเป็นสิ่งที่วิเศษและพิเศษมากๆ พิเศษจนเมื่ออาทิตย์ที่แล้วคุณยายอ๋าซึ่งไม่เคยมีลูก มีแต่หลานๆและลูกที่เป็นน้องหมาทั้งหลายถามว่าความรู้สึกนั้นเป็นยังไง แม่ได้ยินคำถามแล้วไม่สามารถหาคำมาอธิบายได้เท่าความรู้สึกที่มี ที่เป็น นี่ขนาดคุณยายอ๋าเป็นคุณยายที่รักหลานมากๆ รักหลานจนไม่ยอมมีลูกของตัวเอง ยังอยากรู้เลยว่าความรักแบบแม่ลูกเป็นยังไง :) แม่รักลูกทุกวัน ทุกเวลา ทุกวินาทีเลย
อย่างที่เขียนไว้ในหน้าที่แล้ว เดือนที่ผ่านมานี้ไททำอะไรได้เยอะขึ้นตั้งหลายอย่าง รู้เรื่องขึ้นเยอะเลย ไทมีฟันล่างสองซี่ ฟันบนหนึ่งซี่ ส่วนฟันบนอีกซี่ที่น่าจะขึ้นมาคู่กันยังไม่มีวี่แววจะขึ้นเลย ไทจับปูดำเป็น บ้ายบายเป็น ขอเป็น ไหว้เป็น คลานแบบยกก้นได้แล้ว ไม่เป็นทหารราบแล้ว แถมคลานเร็วมากๆด้วย เริ่มจะเกาะยืนและปีนทุกอย่างที่ขวางหน้า ยังคงดูดนิ้วเป็นอาหารว่าง และดึงผมแม่ไปพร้อมๆกัน ... จนพ่อต้องบอกไทว่า"ผมแม่นะลูก ไม่ใช่สาหร่ายเถ้าแก่น้อย" อิอิอิ
แม่เลิกกิน Motilium-M แล้ว แล้วก็บีบและปั๊มนมห่างขึ้นเพราะข้อจำกัดในการทำงาน แต่ก็ยังมีนมให้ไทได้กินวันละหลายขวดอยู่ วันไหนไม่พอก็เสริมด้วยนมวัวตราหมี สูตรสอง ซึ่งคุณยายจ๋าเรียกมันว่า"นมปลอม" ส่วนนมแม่คือ"นมจริง" ... เรื่องอาหารไทกินทุกอย่างที่ขวางหน้ายกเว้นสิ่งที่ไทแพ้เราจะไม่ให้ไทกิน พวกผลไม้ไทกินทุกอย่างแม้แต่ทุเรียน แน่นอนคนป้อนไม่ใช่แม่หรอกค่ะ แม่อ่ะวิ่งหนีผลไม้อย่างเดียว ตอนนี้ลูกฉลาดกว่าแม่แล้ว ที่เก่งอีกอย่างคือลูกชอบกินข้าวตุ๋นกับผัก ชอบกินน้ำผักมากๆ เขียวอื๋อเลยลูกก็กินได้ ป้อนหายๆ เดี๋ยวนี้ไทเริ่มกินเก่ง กินข้าวต้มทีเป็นถ้วยเล็กๆแล้วนะครับ
เมื่อสองอาทิตย์ก่อนเราไปเดินสวนหลวง ร9 กัน ไทเป็นเด็กที่เมื่อไหร่ไปในที่ที่ไม่คุ้นไทจะนิ่งแล้วก็มองๆๆๆๆๆๆๆอย่างเดียว ครั้งนี้ก็เหมือนกันไทมองแล้วก็นิ่งไม่ยุกยิกเลย ขณะที่ถ้าอยู่บ้านไทจะดุ๊กดิ๊กตลอดเวลา จนเดินออกมาจากสวนเข้าไปบริเวณที่ขายอาหาร ไทก็เริ่มยุกยิก จะไปคว้าส้มในกระจาดที่เค้าขายอยู่เพราะไทรู้จักส้มไง อยู่บ้านไทก็ชอบเล่นส้ม ไทคงนึกว่าส้มคือลูกบอลสีเขียว ไทเล่นขว้างบอลเป็นไทเลยพลอยขว้างส้มไปด้วย ช้อปปิ้งกันสนุกสนานมาก เสียอย่างเดียวอาหารที่ซื้อมาไม่อร่อยซักกะอย่างเลย ไม่ใช่แค่ผู้ใหญ่ที่เดินแล้วสนุก ไทก็ชอบเหมือนกันเพราะพอเดินมารอรถที่แดดดี้ขับมารับไทก็เริ่มส่งเสียงอื้อๆๆๆ จะไป ไปช้อปที่ตลาดต่อ ลูกแม่เป็นพระยาน้อยชมตลาดนี่เอง
งานแม่ยังยุ่งเป็นยุงตีกันทำให้ไม่ได้มาอัพไดและท่องเนทเท่าที่เคย เสียดายจริงๆที่พลาดได Love Story ไปตั้งหลายได อยากอ่านจังเลย ... นับวันงานแม่ก็ยุ่งขึ้น งานพ่อก็ยังยุ่ง จนบางทีรู้สึกว่าวันๆเราไม่ได้มองหน้ากันเลย คุยกันก็มีเสียงปั๊มนมเป็นแบคกราวน์ มีคอมพ์สองตัวกั้นอยู่ระหว่างเรา ว่าแล้วก็จัดการจองตั๋วคอนเสิร์ต Bitter sweet ของคุณบอยด์และคุณป๊อดไปแอบสวีตกันสองคนพ่อแม่ คงต้องฝากให้ไทอยู่กับคุณยายซักครึ่งคืน งานนี้น้าบุญกับคุณเพื่อนสนิทก็ไปเหมือนกัน แต่ต่างคนต่างกันนั่ง กลับบ้านด้วยกันได้อย่างเดียว เพราะเราจะต่างคนต่างไปสวีตกัน เชื่อหรือไม่ว่านี่คือคอนเสิร์ตแรกของพ่อกับแม่ที่ไปดูด้วยกัน หลังจากที่รู้จักกันมา กี่ปีหล่ะ โอ้ นิ้วไม่พอนับ 31 - 14 โฮ๊ะๆๆๆทำไมตัวเลขมันเยอะจังเลยโดยเฉพาะเลขตัวต้น ฮ่าๆๆๆๆๆ (เชื่อมั้ยๆ โดนเด็กนักเรียนถามอายุทุกวันเลยหล่ะ เด็กพวกนี้นี่หยาบคายจริงๆ ถามอายุอาจารย์กันใหญ่เลย)
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
