วันเสาร์ที่ 12 กรกฎาคม 2551 วันเกิดคุณตากับน้าเก็บบุญ คุณตาอายุ 59 ส่วนน้าบุญอายุ 23
เราไปวัดกันทั้งบ้านเลย ไปทำบุญเนื่องในวันเกิดด้วยแล้วก็ถวายเทียนพรรษาด้วย (แต่จริงๆมันคือไฟแบบใช้ไฟฟ้า ไม่ใช่เทียน) ไททำหน้าเหรอหราตลอดเวลา ชี้นู่นชี้นี่ อย่างตื่นเต้นและสนใจ เดี๋ยวนี้ไทชี้นิ้วเก่งแล้วนะครับไม่ชี้ทั้งมือแล้ว ชี้แต่นิ้วชี้นี่แหละ บางทีชี้ทั้งสองมือเลย อยู่บ้านก็ชี้ทั้งวันจะเอานู่น จะไปนี่ คนอุ้มโดนคัดท้ายซะเหนื่อยเลย
หลักฐานการชี้และความเหรอหรามีดังนี้


แม่ผมเริ่มยาวไม่เป็นทรงแล้ว ยังไม่ได้มีเวลาไปตัดเลย
ทำบุญเสร็จเราสามคนพ่อแม่ลูกก็ไปบ้านคุณปู่คุณย่า ไทกับแม่ไม่ได้ไปบ้านนู้นมาสามอาทิตย์แล้ว เพราะว่าแม่มัวแต่ยุ่ง พ่อก็เลยไปคนเดียว พ่อจะไปกับไทสองคนพ่อก็ยังไม่กล้า ถ้าต้องขับรถไปแล้วมีไทนั่งคาร์ซีทร้องไห้ไปตลอดทาง พ่อคงจะแย่ เลยตัดปัญหาว่าอาทิตย์ไหนแม่ไม่ว่างพ่อก็ไปคนเดียว ส่วนไทก็อยู่กับคุณยาย แม่ไปทำงาน เห็นใจคุณยายมากเพราะว่าคุณยายคงจะเหนื่อย ไททั้งซน ทั้งหนักขึ้น คุณยายอุ้มจนปลายนิ้วชาและเจ็บข้อศอกเลย ซึ่งเจ็บข้อศอกนี่จริงๆเป็นตั้งแต่ไปยกกระเป๋ากับขนของช้อปปิ้งตอนไปเมกา ป่านนี้คุณยายยังไม่หาย ไปหาหมอ หมอบอกว่าไม่ให้ใช้งานหนึ่งเดือน คุณยายบอกเป็นไปไม่ได้แล้วก็ขอหมอฉีดยา แม่ถามคุณยายว่าอยากหาพี่เลี้ยงมาช่วยมั้ย คุณยายบอกไม่เอายังไหวอยู่ แม่ทั้งเกรงใจและทั้งเป็นห่วงคุณยาย แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง เรื่องงานมันก็เข้ามาเยอะ อยากทำมั้ย ก็อยากทำเพราะว่าชอบทำงานมาก แต่ใจนึงก็ห่วง ห่วงทั้งไท ห่วงทั้งคุณยายจะไม่ไหว ห่วงไม่มีเวลาให้พ่ออีกต่างหาก เรื่องนี้ยังจัดสรรไม่ลงตัว
นอกเรื่อง บ่นไปซะไกล กลับมาที่วันเสาร์ต่อดีกว่า ....
กลับมาจากบ้านคุณปู่คุณย่าบ่ายแก่ๆแล้วก็ออกไปทานข้าวนอกบ้านกันทั้งบ้านอีกรอบนึง ไทสนุกมากวันนั้นเพราะว่าได้ออกไปเที่ยวทั้งวันเลย วันและคืนก่อนหน้านั้นไทนอนไม่ดี ซึ่งสาเหตุมาจากแม่เอง ฮือออ คือว่าแม่ไปกินชอคโกแล๊ตเย็นของ Amazon ที่ปั๊มใกล้บ้าน ซึ่งแม่เพิ่งค้นพบว่ามันอร่อยมากเลยหล่ะ แต่ว่าผลจากเจ้าแก้วนั้นมันทำให้ไทนอนไม่หลับไปหนึ่งวันกับหนึ่งคืน มีตื่นมาเล่นตั้งแต่เที่ยงคืนครึ่งถึงตีสองครึงด้วย พ่อกับแม่งอมเลยค่ะ แม่เลยง่วงมาก เหนื่อยเพราะทำงานเยอะแล้วไม่ได้นอนเพราะต้องมาตื่นกับไทตอนกลางคืน กินนมไปสิบเต้าไทก็ไม่นอน เพราะนมมันมียาบ้า ไทยิ่งกินยิ่งคึก ตกลงมันเลยเป็นวงจร .... แม่กินชอคโกแล๊ต แม่อร่อย ไทนอนไม่หลับ แม่ก็อดนอน แม่ก็อยากกินชอคโกแล๊ตให้ตื่นๆ แต่ต้องหยุดวงจรไว้แต่เพียงเท่านี้ ไม่งั้นคงแต่ทั้งแม่ทั้งลูก (ทั้งยาย บวกพ่อด้วย)
ปาร์ตี้วันเกิดคุณตาและน้าบุญ


ไทเค้าชอบเอียงคอมองแบบในรูป เวลาที่เค้าอยากมองแล้วมีอะไรมาบัง น่ารักดีจังลูกจ๋า ดูไซส์พ่อกับลูกสิครับ ลูกยังตัวเล็กมากอยู่เลยเมื่อเทียบกับพ่อ แต่ว่าแม่อุ้มไทวันนึงเต็มๆนี่แม่ปวดไหล่ไปหมดเลยนะ
วันเสาร์จบไปอย่างแช่มชื่นทั้งครอบครัว แม่เหนื่อยมากๆๆๆๆๆๆ เลยพยายามเข้านอนเร็ว วันอาทิตย์แม่มีสอนตอนเช้าแถวสาธร ชอบทำงานวันอาทิตย์อย่างนึงตรงที่ถนนมันโล่งจากพัฒนาการขึ้นทางด่วนไปสาธร 20 นาทีถึง แต่ถ้าวันธรรมดาคงไม่บังอาจไปสอนแถวนั้น กลัวค่ะ กลัวรถติด กลับจากทำงานเลยนอนรอบบ่ายกับไทไปสองชั่วโมง ค่อยหายเหนื่อยหน่อย
สำหรับอาทิตย์ที่จะถึงนี้
จันทร์ เช้าไปซื้อ raw material, packaging ในเมืองกรุง บ่ายต้องกลับไปประชุมภาคที่มหาลัยให้ทัน
อังคาร คุมแลปทั้งวันและมีนัด supplier ตอนบ่ายสอง
พุธ อยู่ร้านยาทั้งวัน และมีนัด suppplier ตอนบ่ายโมง แถมด้วยเดทดูคอนเสิร์ทกับแดดดี้
พฤหัส อยู่บ้านเล่นกับไท และเตรียมงานสอน
ศุกร์ อาจจะต้องเข้าไปสอนที่บริษัท
เสาร์หรืออาทิตย์ ต้องไปบ้านคุณปู่คุณย่าหนึ่งวัน เที่ยวกันเองอีกหนึงวัน
ตอนนี้งานเบาลงละเพราะว่างานสอนที่รับอยู่งานนึงเพิ่งหมดไป อีกงานยังไม่รู้จะต้องทำต่อหรือว่าเสร็จแล้ว งงมาก ส่วนงานใหม่ กำลังอยู่ในระหว่างการเจรจา
งานคือเงิน เงินคืองาน บรรดาลสุข ... จริงเหรอ
งานบรรดาลสุขในบางครั้ง และบางงาน
เงินบรรดาลความสบายและความคล่องตัวในการใช้จ่าย
แต่ถ้าขาดการจัดสรรที่ดีแล้วทั้งงานและเงินบรรดาลสุขจริงหรือไม่ ยังสงสัยอยู่