|
sweet-bitter with bittersweet concert
ฤกษ์งามยามดีพ่อกับแม่จูงมือกันไปดูคอนเสิร์ต Boyd-Pod bittersweet
นี่เป็นครั้งที่สองในชีวิตที่ได้ดูคอนเสิร์ตด้วยกัน นี่ขนาดคบกันมาเป็นสิบปี เพิ่งดูด้วยกันเป็นครั้งที่สอง ครั้งแรกเมื่อตอนก่อนกลับเมืองไทยที่ไปดูคอนเสิร์ตเล็กๆที่น่าจะเรียกว่าโชว์มากกว่าที่นิวยอร์ค ไปกับนายของคุณสามีอีกต่างหาก เป็น dinner ที่ทานไปดูโชว์ไป โชว์นั้นก็ประทับใจมาก ส่วนครั้งนี้ออกตังค์เอง ต้องซื้อตั๋วแพงสุดอีกต่างหากเพราะว่าวันที่ซื้อมันเหลือสองราคาแพงสุดกับถูกสุด ไม่งั้นถ้าราคากลางๆต้องนั่งห่างกันเพราะว่าที่ว่างแบบสองที่ติดกันไม่มี เลยยอมควักกระเป๋านั่งแพงสุด คุณสามีบอกว่าเอาหน่า ลงทุกซักครั้งไม่ได้ดูบ่อยๆ เลยนะลงทุนนิดนึง แล้วก็คุ้มนะคะเพราะว่าที่นั่งเราใกล้กับเวทีเล็กเลยหล่ะ
วันพุธที่จะไปดูคอนเสิร์ต ขิมอยู่ร้านยาหน้ามหาลัยทั้งวัน พอสี่โมงเย็นปุ๊ปรีบซิ่งปรู๊ดกลับบ้าน แต่งตัว เล่นกับไทแล้วก็นั่งแท๊กซี่ไปหาคุณสามีแถวที่ทำงาน นัดกันที่ปั๊มค่ะ สวีตจริงๆเลย เหอ เหอ เหอ มีอาหารค่ำก่อนคอนเสิร์ตเป็นไส้กรอกปั๊มทานไปในรถระหว่างฝ่าการจราจรที่ติดหนึบของเย็นก่อนวันหยุดยาวสี่วัน พร้อมทั้งฝนฟ้าคะนองตลอดทางจากเพชรบุรีตัดใหม่ ไปเมืองทอง ไปถึงทุ่มครึ่งพอดี ยัยเก็บบุญกับคุณเพื่อนสนิทไปถึงก่อนตั้งแต่ทุ่มนึง คู่นั้นก็ทานอาหารกล่องในรถเช่นกัน ไปถึงแล้วก็รีบเข้าห้องน้ำให้เสร็จ เขมือบไอติมหนึ่งก้อนกันหิว แล้วก็เข้าไปนั่งรอ
ระหว่างที่รอ ร๊อ รอ รอนานมากๆมีครอบครัวที่นั่งหลังเราเป็นพ่อแม่ พาลูกเล็กๆสองคนมาดู ตีตั๋วนอนเลยเพราะลูกง่วงแล้ว สองทุ่มก็แล้วโชว์ก็ยังไม่เริ่ม สองทุ่มครึ่งก็แล้วก็ยังไม่เริ่ม ทีนี้อีพ่อก็เริ่มหงุดหงิด แล้วก็แสดงอารมณ์ป่าเถื่อน โดยการตะโกนค่ะ ตะโกนว่าเบื่อแล้ว เมื่อไหร่จะเริ่มซักที เบื่อโฆษณาแล้วโว้ย ประมาณนี้ เสียบรรยากาศสุดๆ พอเค้าเริ่มขอบคุณสปอนเซอร์ อีตานี่ก็ตะโกนมันทุกช๊อต บอกจะไม่ซื้อมัน รู้แล้วไปเรื่อย เอ่อ ถ้าไม่ได้ไปกับคุณสามีผู้แสนจะสุภาพเรียบร้อย ดิชั้นคงหันไปว่าเค้าแหละค่ะ ว่าคุณคะแล้วใครใช้ให้คุณเอาลูกเล็กมาดูคะ คุณหงุดหงิดเพราะลูกคุณรอนานจนง่วง แล้วมาตะโกนโหวกเหวกไร้อารยธรรมแบบนี้มันรบกวนคนอื่นนะคะ แต่อย่างที่บอกคุณสามีไปด้วย อิชั้นจะออกงิ้วก็ไม่สะดวกเลยได้แต่กัดปากกัดฟัน อดกลั้นจนจะเป็นร้อนในเอา และแล้วคอนเสิร์ตก็เริ่มตอนสามทุ่ม โดยนักร้องหญิงไม่ทราบชื่อและผู้เล่นกีต้าร์หนึ่งคน นักร้องคนนั้นสวยหุ่นดี แต่ผมเธอฟูไปหน่อย อีกทั้งไม่รู้เธอกระดกแอลกอฮอล์ก่อนออกมา หรือว่าโดนไฟ เล่นไปเล่นไปเริ่มผื่นขึ้นตามหลังแล้วก็เนินอก จนเภสัชกรอย่างดิชั้นอยากจะเอาคาลาไมล์ไปให้ซักขวด เอิ๊กๆๆๆๆ เพลงหน้าม่านที่เวทีเล็กจบลงด้วยความเบื่อเล็กน้อย และแล้วพี่ป๊อดของเราก็ออกมา
พี่ป๊อดเสียงดีเหมือนเคย เราเคยดูพี่ป๊อดร้องสดๆมาแล้วตอนรามเกียรติที่นิวยอร์ค เสียงเค้าดีจริงๆค่ะ ชอบมากกกกกก ร้องยังไงก็เสียงไม่ตกเลยทั้งคืน เวทีแสงสวย วงดนตรีเก๋ามากฝรั่งล้วน ที่ชอบสุดๆคือคุณพี่ผู้หญิงคนดำตัวโต เสียงและการเต้นของเธอได้ใจเรามากๆ เห็นแล้วคิดถึงนิวยอร์ค งานนี้แขกรับเชิญเยอะมาก คงเพราะว่าเจ้าของคอนเสิร์ตอย่างพี่บอยด์พูดไม่เก่งอย่างแรง พูดแล้วฟังยากอีกต่างหาก บัตร 2500 อย่างเราโอเคนะคะฟังออก แต่ 700 แบบยัยบุญสิบอกฟังไม่รู้เรื่องเลย พี่บอยด์เค้าก็รู้ตัว เลยต้องให้พี่ป๊อดแปลให้ประโยคต่อประโยค แขกรับเชิญมีทั้งรุ่นใหญ่อย่างคุณธีร์ ไชยเดช คุณปุ๊ อัญชลี บอย ตรัย บอย พีซเมคเกอร์ โจอี้บอย บุรินทร์ กรู๊ฟไรเดอร์ พี่โป้โยคีเพลย์บอย เบญ ชลาทิศ โต๋ รัดเกล้า นภ และอื่นๆ เยอะมากค่ะ แขกรับเชิญที่คุณสามีเอากลับมาล้อขิมว่าขิมน่าจะชอบที่สุดคือคุณวินัย The Impossible บ้าเหรอ เราเกิดไม่ทันซักหน่อย สลับกันร้อง มีทั้งเพลงที่เรารู้จักบ้างไม่รู้จักบ้าง เสียดายเพลงที่ไม่รู้จักอดร้องตาม รู้สึกขาดทุนเล็กน้อย ว่าใครไม่ได้ค่ะ งานนี้ทำการบ้านไปไม่ดีเอง
เพลงไหนร้องไม่ได้ก็เน้นถ่ายรูปค่ะ สนุกดี เพลงเพราะๆทั้งนั้น แต่บรรยากาศนี่ไม่มันเพราะคนนั่งข้างหน้าขิมเป็นก้อนหินสามก้อน ข้างซ้ายก็อีกสองก้อน ส่วนข้างหลังเป็นคุณพี่ไร้อารยธรรมและครอบครัว คราวหน้าคุณสามีบอกว่าเราไปนั่งบัตรถูกๆดีกว่านะ เป็นเด็กๆน่าจะมีส่วนร่วมมากกว่านี้ นี่ดิชั้นจะอิน จะโบกมือ จะเต้น ก้อนหินรอบข้างก็ไม่ให้ความร่วมมือเลยค่ะ ไม่ทราบโดนแฟนบังคับมาดูหรืออย่างไร
งานนี้โต๋ได้รับเสียงกรี๊ดมากที่สุด เสียงในฮอลล์เงียบไม่ได้เลยจะมีเสียงสาวที่ไหนไม่รู้ตะโกนมาว่ารักโต๋ ตลอดเลย แต่โต๋เค้าน่ารักจริงๆนะ ละอ่อนเชียว เล่นเปียโนก็เก่ง คุณสามีบอกนึกสิถ้านั่นคือไทเราคงภูมิใจน่าดู จริงค่ะจริง คุณสามีอยากให้ลูกเรียนเปียโนแต่ไม่รู้ลูกจะชอบมั้ย ถึงอายุแล้วคงลองพาไปเรียนดู กลัวแต่เจ้าลิงน้อยจะปีนขึ้นเปียโนแทนที่จะดีด อ้ออีกอย่างถ้าไทอยากเอาดีทางนี้คงต้องสวดมนต์กันนิดนึงขอให้นิ้วยาวเหมือนพ่อ ถ้าเหมือนแม่สั้นจุ๊ดจู๋คงจะไม่รุ่งอย่างแน่นอน
คอนเสิร์ตจบลงตอนเกือบเที่ยงคืนหลังจากที่มีอังกอร์กันตามระเบียบ คุณพี่ไร้อารยธรรมของดิชั้นยังไม่วายค่ะ คนอื่นเค้าตะโกนเอาอีกๆ ไอ้บ้านี่มันตะโกนรอตั้งนานเอาอีกๆๆๆ คือแบบขอต่อว่าก่อนนิดนึงว่าให้รอนานเพราะฉะนั้นต้องออกมาอีกรอบ ซึ่งเค้าก็คงเตรียมจะออกมาอยู่แล้วอ่ะนะ มีกั๊กเพลงอย่างฤดูที่แตกต่างไว้ร้องทีหลัง มีชุดเด็ดสูตรสีชมพูน่ารักไว้ใส่ออกมาเหมือนกันพี่บอยด์ พี่ป๊อดด้วย
คอนเสิร์ตเลิกแล้วเราก็มุ่งหน้าไปที่รถมีแวะซื้อลูกชิ้นปิ้งและไส้กรอกอีสานที่ไม่อร่อยที่สุดในโลกกลางทางด้วย กลับถึงบ้านเที่ยงคืนครึ่ง ขับรถถึงบ้านพร้อมน้าบุญเลย มาถึงยัยบุญบอกแหมเต้นด้วยนะเธอ ไม่ได้สิคะ ต้องให้คุ้มค่าตั๋วค่ะ ต้องมี่ส่วนร่วมนิดนึง ยัยเก็บบุญมันตาดีมาก เก็บทุกช๊อตเห็นเราตั้งแต่เราเดินเข้าไปในฮอลล์ยังไม่เจอที่นั่งมันก็โทรมาละบอกหาที่นั่งไม่เจอเหรอคะ ไม่รู้เห็นได้ไงเพราะเธอนั่งสุดกู่เลยค่ะ ไกลสุดๆ
สวีตกันไปแล้วก็กลับมาบิทเทอร์ที่บ้านเมื่อเปิดประตูห้องคุณยายเข้าไปเจอไทน้อยกำลังเล่นอยู่รอบดึก ปรากฎว่าคุณไทเค้าตกเตียงคุณยายค่ะ คุณยายตื่นมาเดินเข้าครัว เอาผ้าห่มกั้นไว้ ไทตื่นมาไม่เจอ ก็จะปีนลงเตียง แต่เอาหัวพุ่งลง แล้วร้องจ๊าก นี่ถ้าตื่นแล้วร้องยังมีคุณยายใหญ่อยู่ดู นี่ไม่ร้องคุณยายเลยไม่รู้ว่าไทตืน เลยหัวโนเลย ตอนนี้เลยเป็นเจ้าหัวเขียวชั่วคราว แม่ก็ตะหงิดๆแล้วเชียวนะเพิงบอกคุณยายตอนเช้าเองว่าจะสอนให้ไทลงจากเตียงเองดีๆ นี่เค้าปีนขึ้นได้ แต่ลงไม่เป็นเอาหัวลงซะนี่ เจ้าลูกชายหัวเขียวของแม่เอ๊ยยยยยยย
ขอบคุณป้าๆที่ถามเรื่องที่ไทแพ้นะครับ หายแล้วครับ ไททำเทสต์มาแล้วเมื่อตอนเจ็ดเดือนว่าแพ้อะไรบ้าง แต่ว่ามันทำได้ไม่หมด ก็พยายามเลี่ยงทุกอย่างที่น่าจะทำให้แพ้แล้ว แต่บางทีก็ไม่ทราบว่าเกิดจากอะไรครับ
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
